Hoge instelnauwkeurigheid met conventionele technieken

Voor het huidige communicatieverkeer via geostationaire satellieten moeten de daarvoor noodzakelijke antennesystemen aan hoge eisen voldoen. De Technische Universiteit Eindhoven houdt zich al vele jaren bezig met het ontwerpen van antennestatieven en in het bijzonder met het verfijnen van constructieve oplossingen voor o.a. de instelmogelijkheden. De laatste stand van zaken wordt in dit artikel behandeld, voorafgegaan door een theoretische beschouwing over de geometrie van de satellietenbaan ten opzichte van de aarde. De gekozen oplossing om de instelling t e laten plaatsvinden door rotatie van de antenneschotel om een polaire as en een as loodrecht hierop, wijkt nogal af van de conventionele oplossingen. Bij deze laatste vinden namelijk en azimuth- en elevatie verstelling plaats die niet direct zijn betrokken op de geostationaire baan. Verder bestaat meestal geen verschil tussen de “grof verstelling” – dit is de verstelling van satelliet naar satelliet – en de fijninstelling.